Prawdziwe życie, na które składa się szereg bardzo wrażliwych historii. Często są one niedokończone i dla wszystkich niedostrzegalne. Wychodząc z zacisza domowego wraz z bagażem trosk i radości jesteśmy obserwowani przez mijanych na ulicy obcych ludzi. Owa obserwacja nie wymaga dodatkowych pytań widzimy-zapamiętujemy. Zjawisko fotografii ulicznej, która opiera się na utrwalaniu wszelkich kolorów życia, bez używania jakichkolwiek manipulacji jest najszczerszą opcją poznania rzeczywistości, często odległych krajów za sprawą „szklanego oka”. Profesjonalny fotograf, bogaty w artystyczną wrażliwość potrafi w doskonały sposób dotrzeć do wnętrza fotografowanego człowieka. Szczególnie daje się to zauważyć na wystawach poświęconych fotografii biednych krajów egzotycznych. Wówczas nasze teoretyczne wyobrażenie o szarości życia mieszkańców, zostaje ukazane w taki sposób iż mimo wszystko ludzie, często bez możliwości ich opuszczenia dostrzegają w tej szarej rzeczywistości barwne światełko w tunelu. Sześciokilogramowe, potężne aparaty wyposażone w szklane, szybko tłukące się klisze to zmora fotografów XIX wieku. Współczesne technologie doprowadziły do tego iż osoby zawodowo bądź hobbystycznie zajmujące się ową dziedziną sztuki mogą spakować swoje narzędzie pracy do kieszeni. Minimalistyka zawładnęła techniką. Przede wszystkim ma być lekko, wygodnie i zdecydowanie najwyższej jakości. Producenci sprzętu fotograficznego co chwila wprowadzają na rynek nowości, które mają ulepszyć życie swoim klientom. Akcesoria różnią się pomiędzy sobą ceną, firmą, wielkością oraz wieloma szczegółami, które są zauważalne tylko okiem profesjonalisty. Do najbardziej znanych i sprawdzonych na rynku firm należą: Canon, Minolta, Nikon, Olympus, Panasonic, Pentax, Sony, Contax i Sigma. Niezaprzeczalny jest fakt, że o zakupieniu owego sprzętu decyduje wiele indywidualnych elementów: kwestia ważności fotografowania (amator/ profesjonalista), przeznaczona na ten cel suma pieniężna, wygoda, dziedzina, do której sprzęt zostanie wykorzystany.

Fotografia analogowa jest czasem nazywana tradycyjną. Przyjęło się tak mówić po upowszechnieniu aparatów cyfrowych. Fotografia analogowa opiera się na naświetlaniu materiału światłoczułego. Taki materiał umieszczony zostaje w środku aparatu w postaci błony światłoczułej nawiniętej na wałek i przesuwanej za pomocą mechanizmu automatycznego lub trzeba przesuwać film samemu za pomocą pokrętła. Taką błonę światłoczułą potocznie nazywa się filmem. W fotografii tradycyjnej najpopularniejszym nośnikiem obrazu są nośniki zawierające srebro. Inaczej fotografia srebrowa. Wielu ludzi podchodzi z sentymentem do fotografii analogowej i nie przestało jej stosować pomimo rozwinięcia cyfrowej fotografii. Wszędzie są jeszcze oferowane usługi wywoływania zdjęć zrobionych w technologii analogowej i nie ma problemu z kontynuowaniem hobby jakim może być fotografia zarówno pod postacią cyfrową i analogową. Za kilkanaście lat liczba aparatów analogowych może drastycznie się zmniejszyć więc czasami warto zostawić sobie taki na pamiątkę. Szczególną atrakcja może być egzemplarz sprzed kilkunastu lub kilkudziesięciu lat np. jeśli posiadamy stare egzemplarze jeszcze z czasów PRL. Fotografia cyfrowa wywodzi się od kamer telewizyjnych. Fotografowanie w trybie cyfrowym zostało rozpowszechnione na wielką skalę bardzo niedawno. Dopiero w 2005 roku sprzedaż aparatów cyfrowych przewyższyła sprzedaż aparatów analogowych. W fotografii cyfrowej utrwalenie obrazu dokonywane jest przez pomiar jasności każdego z pikseli na matrycy aparatu, na którą pada światło przez obiektyw. Obraz przetwarzany jest przez procesor obrazu w aparacie i zostaje zapisany na wbudowanej w aparacie pamięci lub na wymiennej karcie pamięci, którą można kupić wraz z aparatem lub oddzielnie. Zaletą fotografii cyfrowej jest to, że można zrobić o wiele więcej zdjęć tańszym kosztem niż w tradycyjny sposób. Na przeciętną kartę pamięci mieści się kilkaset zdjęć. Ponadto możemy oglądać zdjęcia tuż po ich wykonaniu na wyświetlaczu LCD aparatu i nieudane usuwać. Nie trzeba także wywoływać zdjęć, czy robić odbitek. Zdjęcia możemy zgrać na komputer poprzez kabel USB i przechowywać na dysku lub nagrać zdjęcia na płyty CD/DVD nieskończoną ilość razy i np. dać znajomym, rodzinie. Można także wysyłać zdjęcia bezpośrednio przez Internet. Fotografia cyfrowa daje wiele możliwości, także komputerową obróbkę zdjęć. Lustrzanki oferują znacznie lepszą jakość zdjęć niż aparaty kompaktowe.Aparat fotograficzny, który posiada lustro i matówkę to właśnie lustrzanka. Lustro i matówka dają możliwość precyzyjnego ocenienia kadru i dostosowania odległości fotografowania, ostrości, ocenie oświetlenia. Lustrzanki są przeznaczone dla bardziej zaawansowanych użytkowników, a niektóre modele dla profesjonalistów i półprofesjonalistów. Jeśli decyduje się na kupno lustrzanki należy znać, choć podstawy prawdziwej fotografii a nie polegać tylko na automatycznych programach. Obecnie mówią lustrzanka mamy na myśli oczywiście lustrzanki cyfrowej. Wcześniej w użytku były lustrzanki analogowe także dwuobiektywowe i każdy z dwóch obiektywów miał inną rolę. Jeden prezentował kadr, a drugi odpowiadał za naświetlenie materiału światłoczułego. Dziś jest to rozwiązanie przestarzałe i nieużywane. Lustrzanka to synonim cyfrowego aparatu wyposażonego w zespół lustra i matówkę. Gdy naciskamy spust w lustrzance lustro unosi się i światło pada na matrycę i migawkę. Lustrzanki są dużo szybsze od kompaktów i pozwalają na fotografowanie np. wydarzeń sportowych, które rozgrywają się bardzo szybko i nikt specjalnie nie zapozuje do zdjęcia. Wyróżniamy różne typy lustrzanek amatorską, półprofesjonalną i profesjonalną.

Aparaty instant, błyskawiczne lub po prostu polaroid są w stanie zrobić i „wypluć” z siebie zdjęcie w ciągu kilkudziesięciu sekund.Aparaty błyskawiczne były popularne w latach 90-tych ubiegłego wieku. Popularność zyskały zdjęciami, które wywoływały się prawie natychmiast we wnętrzu aparatu. Głównym producentem takich aparatów była firma Polaroid, więc do aparatów błyskawicznych/instant przylgnęła nieuchronnie nazwa „polaroidy”. Wadą tych aparatów jest dosyć droga eksploatacja. W standardowym aparacie wystarczyło kupić niedrogi film, a eksploatacja polaroida wynosi kilkanaście czy kilkadziesiąt złotych za kilka zdjęć. Obecnie coraz trudniej dostać taki aparat a jeszcze trudniej właśnie o materiały eksploatacyjne. Prawdopodobnie nie są już produkowane przez niektóre firmy, ale popularność starych aparatów rośnie, więc może się to zmienić. Ceny filmów instant na aukcjach internetowych w Polsce są za wysokie. Od ok. 50 zł za dziesięć sztuk do nawet stu złotych. Miłośnicy aparatów instant nie mają łatwego życia. Aparaty instant przydawały się do robienia dokumentacji. Zdjęcia nie były dużego formatu i najczęściej robiło się je z dosyć bliskiej odległości. Z takiej też wychodziły najlepiej. Kompakty są kupowane przeważnie przez osoby zajmujące się fotografią amatorsko na własny pożytek. Aparaty kompaktowe jak wskazuje nazwa charakteryzują się niewielkimi rozmiarami, choć nie wszystkie. Aparaty typu ultra-zoom i tzw. zaawansowane kompakty mają nieco większe gabaryty i przypominają wyglądem trochę lustrzanki. Tego typu aparaty przeznaczone są dla osób, których hobby jest właśnie fotografia, a nie mają pieniędzy na lustrzankę lub po prostu wystarczy im jakość oferowana przez zaawansowane aparaty kompaktowe. Są jeszcze dwie nieformalne podgrupy w aparatach kompaktowych. Aparaty kompaktowe dla początkujących, czyli proste małe domowe cyfrówki, których cena nie powinna przekraczać 700-800zł. Oferują wystarczającą jakość zdjęć z niewielkiej odległości i w dobrych warunkach oświetleniowych. Mają niewielki zoom optyczny i matryce najczęściej do 8 Megapikseli, jednak technika idzie naprzód i ceny spadają, więc niedługo może się okazać, to nie jest prawdą. Kolejnym typem kompaktu jest elegancki/stylowy kompakt, który ma wiele nowinek technicznych i ładny niecodzienny wygląd, który przyciąga wzrok.

Świat, skrywający w swych niepoliczalnych rozmiarach skrywa w sobie niepoliczalną ilość urokliwych miejsc. Fotografia jest ta dziedzina sztuki, która w najlepszy sposób pozwala zachować wspomnienia na długie lata, a nawet można zaryzykować stwierdzeniem iż na całe życie. Fotografowie, zarówno amatorzy jak i profesjonaliści, którzy nie boją się wyzwań i odwiedzają miejsca, które można by zakwalifikować do „nieodkrytych” są podwaliną do stworzenia zachwycającego albumu fotograficznego. Niezwykle wdzięcznym tematem do tego typu wyzwań jest przyroda. Szczególnie zwierzęta są dobrymi „modelami” w kwestii braku przekłamania. Ich zachowanie w naturalnym środowisku życia pozwala fotografom zauważyć pewne zachowania, których nie dostrzeżemy w odwiedzanych parkach narodowych, rezerwatach bądź zoo. Często takie zdjęcia dają podwaliny do powstania publikacji naukowych na temat nietypowego behawioru. Najpiękniejsza w tych fotografiach jest niczym nie ograniczona autentyczność. Specyfika fotografii obrazujących przyrodę jest tak daleka od ludzkich manipulacji Powstanie podwalin do współczesnej fotografii zawdzięczamy renesansowemu artyście – Leonardowi da Vinci. Camera obscura, bowiem taką nazwę nosiło pudełko z otworem, przez które wnikało światło, a następnie tworzyły obrócony obraz przedmiotu, na które było nastawione. Owe zjawiska wzbudziły pięć wieków temu niebywały zachwyt wśród grona artystów oraz mieszkańców Włoch. Kolejne udoskonalenia dotyczyły przede wszystkim możliwości zatrzymania powstającego na ścianie pudła wizerunku. Rok 1837 staje się okresem przełomowym jeśli chodzi o fotografię Dzieje się tak za sprawą L. J. Daguerre, który to doprowadził do tego iż zdjęcia robi się na metalowych, posrebrzanych płytkach, natomiast czas naświetlania trwa około pół godziny. Wynalazcą obiektywu (ówczesny otwór w ścianie pudła) jest Józef Petzval. Natomiast polski wynalazca Stanisław Jurkowski zasłużył się w tej dziedzinie stworzeniem migawki. Nietrwałe, narażone na szybkie uszkodzenie szklane klisze zostały zamienione przez Eastmana na celuloidowe błony zwijane, które sprawiły iż ilość wykonywanych zdjęć znacznie się zwiększyła.